En toch.. toch!

Annemieke van Bochove

En wat als je geen vrucht ziet? Waar je gehoopt had op groei, zie je nog geen bloei. Waar je had verwacht dat iets eindelijk zou veranderen, blijft het stil. Habakuk kent die werkelijkheid. Hij schetst een land zonder oogst, zonder zekerheid, zonder zichtbare hoop. Alles wat houvast gaf lijkt weg te vallen. Toch klinkt daar die bijna schurende belijdenis: tóch zal ik juichen in de HEER. Dat is geen zin die de pijn overslaat. Het is vertrouwen dat gegroeid is in het wachten zelf. Onderweg heeft hij geleerd dat God niet afwezig is wanneer het stil blijft. Zekerheid ontstaat niet doordat omstandigheden sneller veranderen, maar doordat zijn hart zich steeds opnieuw vastgrijpt aan Wie God is.

Verder lezen

Dit is het begin van de overdenking van vandaag. Als lid lees je hem helemaal, schrijf je op wat je eruit meeneemt, en praat je mee onder de tekst.

Bekijk de treden Al lid? Inloggen