Het bloed is onze wachter

Jan Heijnen

Het is het begin van de vastentijd, een periode waarin we meer stilstaan bij het offer dat Jezus voor ons bracht. Aan het begin van de week had ik het over de ‘gouden honkbalknuppel’. In de film The Natural breekt Roy Hobbs slaghout. Zijn houvast is weg. Toch slaat hij een homerun. Wij gingen in de Bijbel mee met Mozes naar de brandende doornstruik. Daar, in zijn identiteitscrisis, zagen we hoe God hem zijn verhaal gaf. We ontdekten dat als je vraagt om zekerheid God avontuur geeft. En als we twijfelen? Juist dan vraagt God om los te laten wat ons al die jaren houvast heeft gegeven. God pakte Mozes’ staf niet af. Hij moest die geven. De farao moest ook zijn bezit loslaten. Hij deed het niet en betaalde de prijs voor zijn eigen zondige koppigheid. Maar waarom is loslaten en overgave voldoende? Hoe kan het dat we niets moeten, maar wel mogen zijn? Dat kan omdat we ons in geloof verbinden met Jezus’ offer. Tijdens het allereerste Pesach-feest moest een onschuldig lam sterven als plaatsvervanger van de eerstgeborenen. “Als ik het bloed zie, zal Ik jullie pesach-en”, zegt God tegen Mozes. Wij vertalen dit vaak met voorbijgaan. Maar God gaat niet aan ons voorbij. Hij beschermt ons. Het bloed van het lam is een wachter. Laat dit beeld op je inwerken. Het bloed van het Lam is een Wachter. Het beschermt jou. Je bent veilig. Je moet niets. Je mag er zijn.

Verder lezen

Dit is het begin van de overdenking van vandaag. Als lid lees je hem helemaal, schrijf je op wat je eruit meeneemt, en praat je mee onder de tekst.

Bekijk de treden Al lid? Inloggen