woensdag 17 september 2025← VorigeVolgende →
Lees Galaten 6:1-10, Johannes 17
Laten wij de belijdenis van de hoop onwrikbaar vasthouden, want Hij Die het beloofd heeft, is getrouw.Hebreeën 10:23
Liefde op de knieën
Annemieke van Bochove
Hou vol, strijder
Annemieke van Bochove
Soms vertelt iemand iets en het blijft hangen. Je loopt naar huis met hun woorden in je hoofd. En in je hart draag je iets van hun last mee. Je weet niet wat je moet zeggen. Je kunt het niet oplossen. Maar je wilt wél blijven bidden. Omdat je om die ander geeft. En omdat je gelooft dat God erbij is, juist hier.
Voorbede voelt soms als strijd. Iemand zit midden in een proces, en jij kiest ervoor om niet weg te kijken. Om op de knieën te blijven. Om te blijven vertrouwen, zelfs als er niets verandert. 24-7 Prayer noemt dat: bidden met open ogen. Aanwezig blijven bij wat pijn doet. Liefhebben door trouw.
Soms helpt het om gewoon te vragen: “Waar verlang jij naar?” Misschien is dat rust, moed of vrede. Je hoeft het niet te raden of in te vullen. Je mag luisteren en je mag afstemmen. En dan in vertrouwen bij God brengen wat iemand zelf nauwelijks kan verwoorden.
In Hebreeën worden we aangemoedigd om onwankelbaar vast te houden aan de hoop die ons gegeven is. Niet omdat wij zo goed weten hoe de weg dan zal lopen (integendeel), maar omdat Hij trouw is. Altijd. En als jij bidt, zelfs in de stilte, dan houd jij de hoop levend voor iemand anders.
Jezus, leer mij trouw te zijn in gebed, ook als ik niets zie. Laat mij blijven staan waar de ander dreigt te vallen. Maak mij een drager van hoop.
Dit is het begin van de overdenking van vandaag. Als lid lees je hem helemaal, schrijf je op wat je eruit meeneemt, en praat je mee onder de tekst.