Adem in - om uit te kunnen ademen

Annemieke van Bochove

Rust is geen eilandje aan het eind van een drukke week. Rust is het ritme waarop je hart mag leren slaan. Niet als een korte pauze om beter door te kunnen, maar als de bron van leven zelf. In het begin blies God adem in onze longen. Hij maakte de schepping niet om opgejaagd te worden, maar om in- en uit te ademen. Om rust te ontvangen en actie te laten volgen. Om te zijn, en van daaruit te doen. Dat ritme zijn we kwijtgeraakt. In een wereld die altijd roept om méér, sneller, beter, voelt het als verzet om stil te staan. Om adem te halen. Om te kiezen voor rust als levensstijl, niet als uitzondering. Ik merkte hoe nodig ik het had, vooral toen ik ziek werd. Jarenlang had ik gedacht dat leven hetzelfde was als doorgaan. Maar je kunt niet blijven geven als je niet leert ontvangen. Je kunt niet blijven ademen als je nooit echt inademt. Leven is ademhalen: rust inademen, waarna je activiteit uitademt. Dat is het ritme waarvoor we gemaakt zijn. Niet leven om te rennen, maar leven om verbonden te blijven. Rust is de plek waar je thuiskomt, waar je je laat vullen met de adem van God, zodat je weer kunt leven. Bewegen. Delen. In Hem leven wij. In Hem bewegen wij. In Hem zíjn wij! Kijk nog eens naar Jezus. Hoe Hij bewoog in het ritme van de Vader. Je mag Hem volgen; beweeg met Hem mee. Adem vandaag opnieuw in Zijn ritme. Leef en adem vanuit Hem.

Verder lezen

Dit is het begin van de overdenking van vandaag. Als lid lees je hem helemaal, schrijf je op wat je eruit meeneemt, en praat je mee onder de tekst.

Bekijk de treden Al lid? Inloggen