donderdag 3 juli 2025← VorigeVolgende →
Lees Hebreeën 4:1-12, Psalm 118
Dit is de dag die de HEERE gemaakt heeft, laten wij op deze dag ons verheugen en verblijd zijn.Psalm 118:24
Lofzang op het ritme van God
Annemieke van Bochove
Rust als verzet
Annemieke van Bochove
Soms lijkt het bijna onmogelijk om echt rust te nemen. Alsof je eerst nog iets moet afronden, iemand moet beantwoorden, iets moet bewijzen voordat je mag stoppen. En toch, midden in al die haast, klinkt het verhaal van de sabbat.
We hebben het nodig om dat steeds opnieuw te horen. Rust is niet iets wat je verdient aan het eind van een volgepropte week. Rust is het cadeau dat je krijgt omdat je kind bent, niet omdat je hard genoeg hebt gewerkt. Het is de uitnodiging om de wereld even niet te dragen, omdat jij nooit degene was die haar moest redden.
Pete Greig zegt het scherp: als je niet rust, vertel je eigenlijk het verhaal dat jij de wereld moet redden. Maar als je rust, leef je het verhaal dat God vertelt. Een verhaal waarin je mag stoppen, mag ademen, mag thuiskomen.
In ons gezin zijn we dat verhaal langzaam meer gaan leven. We gaan naar de gemeente, zetten thuis een rijkgevulde borrelplank neer en lezen Psalm 118. De kinderen kijken ernaar uit — naar een dag zonder haast, zonder ouders die nog snel iets moeten afronden, maar vol spelletjes, gesprekken en wandelingen waarin we onze aandacht richten op God. Soms lukt het niet helemaal. Steeds als we kiezen om te rusten, merken we weer: dit is thuiskomen. Dit is het leven waarvoor we geschapen zijn.
Misschien is het tijd om dat verhaal niet alleen te geloven, maar echt te omarmen. En het weer opnieuw te leren leven.
Dit is het begin van de overdenking van vandaag. Als lid lees je hem helemaal, schrijf je op wat je eruit meeneemt, en praat je mee onder de tekst.