maandag 5 oktober 2026← VorigeVolgende →
Lees Jona 1:4-9
Toen werden de zeelieden bevreesd en zij riepen, ieder tot zijn god. Zij wierpen de lading die in het schip was, in de zee om het daardoor lichter te maken. Maar Jona was afgedaald in het ruim van het schip, was gaan liggen en was in een diepe slaap gevallen.Jona 1:5
Wanneer genade woede wekt
Kees Postma
Hemel en aarde wordt bewogen
Kees Postma
In het Engels is er een gezegde: ‘You can run, but you can’t hide.’ Je kunt wel wegrennen, maar je kunt je niet verstoppen.
In dit gedeelte zien we dat God hemel en aarde beweegt om Jona terug te roepen naar zijn oorspronkelijke bestemming. Dat is niet alleen naar Ninevé, de plaats waar hij naartoe moest om namens God te spreken. Nee, God wil hem met name terugroepen naar Zichzelf. Wat toen gold, geldt ook nu nog: als het goed zit tussen jou en God, als je dicht bij Hem leeft, dan is gehoorzamen veel natuurlijker dan wanneer je hart naar verschillende kanten wordt getrokken. Jona is helemaal klaar voor zijn trip richting Spanje. Misschien denkt hij: So far, so good, trossen los en gaan met die boot. Ik ga nu eens niet voor God aan de slag; ik ga mijn eigen ding doen. De boog kan niet altijd gespannen staan! Het is hem gelukt om te vluchten voor zijn roeping, zijn roeping en ten diepste voor God zelf – althans, dat denkt hij. Deze rebel houdt echter te weinig rekening met de jaloersheid van God. God wil, in Zijn liefde voor Jona én voor de Ninevieten, Jona niet zomaar laten gaan. God heeft hem immers nog vele belangrijke lessen te leren, Dat God hemel en aarde beweegt om Jona terug te winnen geeft iets aan van de hoogte, diepte, lengte en breedte van Zijn liefde voor deze rebelse profeet. Hij wil beschermen wat van Hem is.
Dit is het begin van de overdenking van vandaag. Als lid lees je hem helemaal, schrijf je op wat je eruit meeneemt, en praat je mee onder de tekst.