Niet tot de rand van de akker

Mira de Boer

Niet altijd het onderste uit de kan halen, maar bewust genoegen nemen met iets minder. Niet uit gemakzucht, maar om een ander met minder mogelijkheden, ook een kans te geven. Toen God richtlijnen gaf voor een rechtvaardige samenleving, ontwierp Hij een manier van leven waarin mensen tot hun recht komen en niet tekort komen. Het is een prachtige gedachte: haal niet alles binnen voor jezelf, maar laat een ander delen in wat jij hebt ontvangen. Dat is geen verspilling of onverschilligheid. Hoe kunnen wij onze overvloed delen op een manier die recht doet aan de ander? In de Bijbelse regels konden armen en vreemdelingen zelf voedsel verzamelen van wat was blijven liggen. Ze waren niet afhankelijk van liefdadigheid, maar konden met waardigheid werken voor hun bestaan. Tegelijk konden de eigenaars van het land efficiënt blijven werken, zonder zich te verliezen in de laatste restjes. Er ontstond een houding van ruimte geven, van gunnen. Zo wordt het ook zichtbaar in het verhaal van Ruth en Boaz, waar overvloed en zorg voor de ander hand in hand gaan. Hoe vertaal je dat naar ons leven vandaag, in een Westerse context? Het gaat niet om achteloos laten liggen wat je hebt, maar om bewust ruimte scheppen. Om niet alles naar je toe te trekken, niet krampachtig vast te houden. Als jouw inkomen binnenkomt, hoe kun jij dan zo omgaan met jouw “oogst” dat een ander daarin mee kan delen?

Verder lezen

Dit is het begin van de overdenking van vandaag. Als lid lees je hem helemaal, schrijf je op wat je eruit meeneemt, en praat je mee onder de tekst.

Bekijk de treden Al lid? Inloggen