Ik kom niet

Annemieke van Bochove

Ik vind het lastig om nee te zeggen. Zeker als iets goed voelt, als iemand iets vraagt, of als het lijkt alsof het belangrijk is. Dan denk ik al snel: dit kan ik toch wel doen. En voor ik het weet, zeg ik ‘oké’… en al met al worden al die ja’s toch weer te veel. En het eerlijke verhaal is dat ik het niet eens heb overlegd met God. Nehemia zit midden in zo’n moment. Hij staat op de muur van Jeruzalem, samen met anderen, steen voor steen te bouwen aan herstel. De stad lag in puin en dit werk betekent veiligheid en toekomst. En juist terwijl hij daar bezig is, vragen mensen hem om te komen overleggen. Het klinkt redelijk. Nehemia voelt dat dit hem weghaalt van wat hem is toevertrouwd. Daarom geeft hij dat lastige antwoord: ik kom niet. Hij blijft staan waar hij staat. Hij laat zich niet meenemen. Hij kiest om zijn aandacht te houden bij wat hij aan het bouwen is. Dat is spannend, want dit soort momenten komen vaak verpakt als iets goeds. Maar juist daar ontstaat de keuze: blijf je bij wat God je heeft gegeven, of laat je je meenemen door alles wat langskomt? Nehemia wist wat God hem had gegeven om te doen en bleef dat doen. .Nehemia laat zien dat grenzen betekenen dat je durft te blijven en van daaruit keuzes maakt. En soms betekent dat dat je zegt: ik kom niet. Niet omdat je het niet belangrijk vindt, maar omdat jij kiest voor wat God jou heeft gegeven.

Verder lezen

Dit is het begin van de overdenking van vandaag. Als lid lees je hem helemaal, schrijf je op wat je eruit meeneemt, en praat je mee onder de tekst.

Bekijk de treden Al lid? Inloggen