Ik hoef dit niet alleen te dragen

Rokus Maasland

Deze week ging over vrijheid in eenvoud. Niet vrijheid in een lichtere agenda, minder zorgen en een vlekkeloos bestaan maar vrijheid in een andere manier van leven. Over ontdekken dat vrijheid niet ontstaat wanneer alles geregeld is, maar wanneer je niet meer alleen hoeft te dragen wat zwaar is. Misschien was je week gewoon druk. Misschien liep niet alles anders dan anders. De agenda bleef vol, de zorgen bleven zich aandienen, het leven vroeg nog steeds om aandacht. En toch kan het zijn dat er iets verschoof. Niet buiten je, maar in je. Dat je je even realiseerde: ik hoef dit niet alleen te dragen. Niet mijn verantwoordelijkheden. Niet mijn zorgen. Niet mijn verdriet. Vrijheid in eenvoud zit niet in minder doen, maar in de wetenschap dat God met je meedraagt. Dat Hij niet aan de zijlijn staat te wachten tot jij het op orde hebt, maar naast je loopt. Midden in je dagen. Midden in wat je bezighoudt. Midden in wat pijn doet. Misschien heb je deze week momenten gehad waarop je even stopte met jezelf overeind houden. Waarop je je handen niet strak om alles heen sloot, maar iets durfde toe te vertrouwen. Dat hoeven geen grote momenten te zijn. Ze maken altijd verschil. Vandaag mag je terugkijken zonder oordeel. Niet met de vraag wat beter had gekund, maar met de vraag: waar voelde ik me niet alleen? Waar merkte ik iets van gedragen worden?

Verder lezen

Dit is het begin van de overdenking van vandaag. Als lid lees je hem helemaal, schrijf je op wat je eruit meeneemt, en praat je mee onder de tekst.

Bekijk de treden Al lid? Inloggen