Altijd vergeven

Willem de Vink

Als iemand je iets heeft aangedaan, wil je het hem betaald zetten. Je balt je vuisten al. Maar als je iemand vergeeft, zie je af van die eis om terugbetaling. Je vuisten gaan open. Vergeven is afzien van vergelding. Wraak achterwege laten. Genoegdoening vergeten. Loslaten. Vandaar die open handen. 'Hoe vaak moet ik iemand vergeving schenken?' vraagt Petrus. ‘Zeventig maal zeven’, antwoordt Jezus. Zeventig maal zeven, dat is een vol getal. Het verwijst naar de zevende dag, toen God klaar was en rustte van zijn werk – in veelvoud. Het verwijst dan ook vooral naar het kruis van Jezus, waar alles wat God wilde werd volbracht. Daar werd ook zijn vergeving compleet voltrokken: voor jou en mij en iedereen. Jij bent volmaakt vergeven. Jezus komt met een nieuw soort liefde. Onder mensen zonder Jezus wordt elke schuld van oudsher zeven tot zeventig maal gewroken (Gen. 4:24). Maar mensen die Jezus kennen vergeven zeventig maal zeven maal. Is dat eigenlijk geen onmogelijke opgave? Niet als je zelf in dezelfde mate vergeving ervaart. Heb je Jezus’ vergeving aangenomen en jezelf vergeven? Met de vergeving die jij zelf hebt ontvangen mag je steeds opnieuw anderen vergeven. Kun je je voorstellen hoe de wereld eruitziet als we zo met elkaar omgaan, thuis, in de gemeente, in de maatschappij? 'Hierdoor zullen allen inzien dat u Mijn discipelen bent: als u liefde onder elkaar hebt' (Joh. 13:35).

Verder lezen

Dit is het begin van de overdenking van vandaag. Als lid lees je hem helemaal, schrijf je op wat je eruit meeneemt, en praat je mee onder de tekst.

Bekijk de treden Al lid? Inloggen