Gewoon zijn

Wilma Hiller

En wat een opluchting om zo bij mijn Jezus te zijn. Gewoon zijn. Ik denk aan woorden van het soortgelijke lied: Mijn Jezus, mijn redder. Heer, er is niemand als U. Mijn Schuilplaats, mijn Trooster, veilige toren van kracht. Nee, niets, werkelijk niets, is zó goed als een leven dichtbij Jezus. Ik bid je toe dat wanneer je het misschien niet voelt, dit lied wel over je lippen mag komen. Jezus doet de rest. Dat lijkt te eenvoudig. Maar juist in die eenvoud is Jezus. Dat is niet werelds. Dat is hemels. Heb je dat ook wel eens? Dat je wakker wordt met dat gevoel dat de dag al vóór mij begonnen is. Een to-do lijstje al in je hoofd, een onrustig gevoel, gelijk je telefoon willen pakken. Meteen vol aan. En ik… ik loop erachteraan. Het gevoel dat ik geleefd word. Ik probeer dan aan Jezus te denken. Niet als de Verlosser die op een troon hoofdschuddend toekijkt. Maar aan de Jezus die midden in het leven stond. Die ook moe was, honger had, geraakt werd, teleurgesteld was. Maar altijd ervoor koos om aanwezig te zijn. Heel dichtbij. Kwetsbaar dichtbij.

Verder lezen

Dit is het begin van de overdenking van vandaag. Als lid lees je hem helemaal, schrijf je op wat je eruit meeneemt, en praat je mee onder de tekst.

Bekijk de treden Al lid? Inloggen