woensdag 4 februari 2026← VorigeVolgende →
Lees Mattheüs 6:9–18
En vergeef ons onze schulden, zoals ook wij onze schuldenaren vergeven.Mattheüs 6:12
Kwetsbaar dichtbij
Annemieke van Bochove
Vergeving
Wilma Hiller
Bij de derde, ook laatste sessie, vroeg ze me: ‘Vertrouw je mij?’
Ik zei lachend dat ik heel open naar haar ben geweest en haar mijn verhaal toevertrouwde. Dus ja, ik vertrouwde haar. Ze vroeg me te gaan staan en ze wreef behoorlijk over mijn voeten en benen. Dat had met energie te maken, zo vertelde ze me. ‘Dan sta je stevig.’ Ik haalde wat ongemakkelijk mijn schouders op. Toen ze ging staan en ik haar recht in de ogen keek, ging ze verder.
‘Als je me echt vertrouwt, mag je me nu nazeggen.’ ‘Papa, van alles wat er is gebeurd, van alle pijn, angst, afwijzing, boosheid, onmacht en onzekerheid; ik vergeef jou!’
Dié zag ik niet aankomen. Tranen stroomden over mijn wangen. Maar ik was dapper en zei haar na. Het waren geen loze woorden, ik voelde me niet verplicht haar na te spreken. Ik sprak deze woorden écht uit. Werkelijk, ik voelde me 756 kilo lichter. Ik snap nu dat ik bevrijding voelde. Dat is wat vergeving doet. Bevrijden.
Joyce Meijer schreef er een boek over: Doe jezelf een plezier. Vergeef!
Dit is het begin van de overdenking van vandaag. Als lid lees je hem helemaal, schrijf je op wat je eruit meeneemt, en praat je mee onder de tekst.