zondag 25 januari 2026← VorigeVolgende →
Lees Genesis 29:15-35
Weer werd zij zwanger en baarde een zoon. Zij zei: Ditmaal zal ik de HEERE loven. Daarom gaf zij hem de naam Juda. Toen hield zij op met baren.Genesis 29:31
Een Koningskind van de Allerhoogste
Willemieke Fritzsch-van Belle
Stap uit de schaduw
Willemieke Fritzsch-van Belle
Ergens in een gemeente in Nederland zat op een zondagmorgen de kerk nokkievol. Er zou een populaire spreker komen die morgen. De mensen keken er naar uit! Wat ze niet wisten was dat deze spreker zich ’s morgens ziek had gemeld. In alle vroegte is er een andere spreker gevonden, en toen hij die zondagmorgen de kerkzaal binnenkwam klonk er een teleurstellende zucht. Deze was voelbaar, de voorganger klom op de preekstoel en sprak de woorden ‘zie, het was Lea’.
Heb je dat gevoel weleens, het gevoel dat je in de schaduw staat? Een soort van tweede keus gevoel. In je werk, in relaties. Je vergelijkt je met anderen, die meer talent, uitstraling lijken te hebben. Het kan zo onzeker maken om steeds in de schaduw van de ander te lijken staan, het verlangen gezien te worden is groot. Bij Lea komt de echo van deze pijn, het verlangen naar voren in de namen van haar kinderen. ‘Nu zal mijn man me liefhebben’ en ‘nu zal hij zich aan mij hechten’.
Maar God keert alles om, Hij heeft juist oog voor wie in de schaduw staan! In Christus roept Hij ons Zijn kinderen, geliefd en gekend. Onze waarde hangt niet af van hoe anderen ons behandelen, maar van hoe Hij ons ziet.
Bij Lea komt een omkeer als ze moeder wordt van Juda, zijn naam betekent ‘Nu zal ik de HEER loven!’ Ze legt haar verlangen naar menselijke erkenning neer en richt haar hart op God.
Dit is het begin van de overdenking van vandaag. Als lid lees je hem helemaal, schrijf je op wat je eruit meeneemt, en praat je mee onder de tekst.