woensdag 24 december 2025← VorigeVolgende →
Lees Lukas 1:67-79
.... door de innige gevoelens van barmhartigheid van onze God, waarmee de Opgang uit de hoogte naar ons omgezien heeft ...Lukas 1:78
Leven in het Licht van de Belofte
Annemieke van Bochove
De nacht waarin het Licht daalt
Annemieke van Bochove
Zacharias spreekt over een God die bewogen, dichtbij en betrokken is. Een God die zelf opstaat als de dageraad, die het donker aanraakt met licht. Dat beeld raakt me: God die niet blijft kijken, maar opstaat, beweegt, het duister doorbreekt met leven. Ik denk aan hoe de wereld er nu uitziet, aan de woorden die botsen en de toon die steeds harder wordt, aan hoe snel we elkaar kwijtraken in meningen en oordelen. Het grijs lijkt verdwenen, alles is zwart of wit. Juist daar verlang ik naar dat Licht. Dat het niet alleen schijnt, maar binnenkomt. Dat het rust brengt waar spanning groeit, dat het ogen opent en mensen weer bij elkaar brengt.
De komst van Jezus gebeurde niet in een veilige wereld. Ook toen was het donker, vol wantrouwen en strijd. En juist daar koos God ervoor om te verschijnen. Niet met macht, maar met menselijkheid. Dat vind ik zo bijzonder krachtig. Hij komt niet boven de chaos uit, maar midden erin. En dat doet Hij nog steeds. Zijn licht breekt door in gesprekken die eerlijk durven zijn, in stilte die niet leeg is, in keuzes die iets kosten. Zijn barmhartigheid raakt nog steeds de aarde, raakt ons, vandaag.
Kerstavond is de adem tussen wachten en doorbraak. Hemel en aarde houden hun adem in. En dan breekt het Licht door. God komt dichtbij. En alles wat hard geworden is, begint weer te leven. Man, wat verlang ik daarnaar! En jij?
Dit is het begin van de overdenking van vandaag. Als lid lees je hem helemaal, schrijf je op wat je eruit meeneemt, en praat je mee onder de tekst.