Voor de leeglopers en de doorduwers

Annemieke van Bochove

Misschien voel je je niet echt geroepen maar doe je wat je moet doen. Je zegt ja tegen een nieuwe taak, blijft zorgen voor de mensen om je heen, vangt iets op in je team, zegt op zondag weer: ‘ik doe het wel’. En eerst lukt dat nog. Maar je voelt je moe. Steeds iets sneller prikkelbaar. Steeds iets vaker dat je denkt: ziet iemand eigenlijk wat ik hier draai? Jezus zegt: blijf in Mij. Geen vrome opdracht. Maar een uitnodiging om weer te ademen. Want als je geven losraakt van verbondenheid, droog je langzaam op. Dan loop je leeg, ook al blijf je van alles doen. Je hoofd blijft draaien, je hart trekt zich terug, je lijf doet mee maar je ziel haakt af. Jozef wist wat het was om leeg te raken. Niet één keer, maar steeds opnieuw. Hij deed wat goed was, en belandde dieper. Werd vergeten. Werd gebruikt. En tóch bleef hij trouw, omdat hij weigerde te breken met Degene die hem riep. Hij diende. In een huis dat niet van hem was, in een cel waar niemand hem zag. En door die pijn heen, weefde God zijn verhaal tot iets veel groters dan hij kon beseffen.

Verder lezen

Dit is het begin van de overdenking van vandaag. Als lid lees je hem helemaal, schrijf je op wat je eruit meeneemt, en praat je mee onder de tekst.

Bekijk de treden Al lid? Inloggen